ی
± یخن /yaxan/: یقه
± یرگه /yarega/: یارو (شخص محهول)
± یره /yare/: {یره /yere/} آقا؛ رفیق!؛ دوست عزیز!
± یک دنده /yakdanda/: لجباز؛ خودرأی
± یک عنجی /yak a,nji/: یک ذره؛ کمی
± یک کرش /yak k,raš/: {یک کردyak k,rad/ /}: یک بار
± یک کلّه /yak k,lla/: یک لحظه
± ییری /yeyri/: جاری؛ زن برادر شوهر
ه
± هرکره /harkara/: 1. هرکاره ۲٫ سنگی که در ان آتش و طعام پزند
± هم /hom/: بله (تایید)
± هه /ha/: هان
± هـ ـوک /hŏk/: هشدار
± هـ ـوزوم /hŏzum/: هیزم
± همال /hamăl/: اکنون؛ حالا
± همزولف /hamzulf/: باجناق؛ شوهر خواهر زن یک مرد
و
± وا /ăw/: باز (مقابل بسته)
± وبای داین /wa băy dăyan/: بر باد دادن؛ از دست دادن
± وبق /wabeq/: پسانداز؛ تهیهی کار
± و پشخزین /wa peš xez/: جلوتر آمدن
± وبر /wa bar/: به یک طرف خوابیده؛ کنایه از آدم تنبل
± وبر اندُختن /wa bar andoxtan/: خوابیدن؛ دراز کشیدن
± وبـ ـویری /wa bŏyri/: به بیرون
± وته رُفتن /wata roftan/: پیاده شدن (از روی چیزی)
± وتیکّل /watikkal/: جستجو؛ گشتن
± وجرقین /wa jrqiyan/: از خواب بیدار شدن؛ تازه و شاداب شدن؛ پرانرژی شدن؛ سر حال شدن. (وجرقی: از خواب بیدار شد)
± وخ /wax/: 1. {وخت /waxt/} وقت؛ زمان ۲٫ {وخه /waxe/}: برخیز
± وخچرُندن /waxčrondan/: چلانیدن؛ آب یا عصارهی چیزی را کشیدن (تحت فشار)
± ودم داین /wa dam dăyan/: به پیش (دم) آوردن (تعجیل و شتاب کردن در کاری)
± ودی کیدن /wadi kidan/: پیدا کردن؛ یافتن
± ور بار کیدن /w,r băr kidan/: بر روی اجاق یا آتش گزاردن (غذا)
± ور تریزش خورده /w,r trizš xorda/: به او برخورده؛ ناراحت شده
± ورترونجیه /w,rtrunjiya/: جا نیفتاده؛ چروک
± ور تی سر زین /w,r tay sar ziyan/: بر سر کسی زدن (کنایه از سرزنش کردن کسی را)
± ورجیورجی /w,rji w,rji/: جفتک جفتک
± ورچپّه /w,rčoppa/: برعکس
± ورچّین /v,rččiyan/: پریدن؛ برجستن. (ورمرچّه /v,r m, r,čča/= میپرد)
± ور دال پوشت /w,r dăl, pušt/: به پشت (خوابیدن یا ایستادن)
± ور رد / /w,r rad: در پی؛ به دنبال
± ور رد کیدن /w,r rad kidan/: تعقیب کردن؛ در پی (به دنبال) کسی با چیزی رفتن
± ورسرین /v,r s,rin/: به خاطرِ
± ورکنده /w,rk,nda/: خشن و تهاجمی؛ آمادهی درگیری و نزاع
± ورلیک /w,rlik/: ایستاده؛ ایستادن سرپا
± ورملین /w,rmaliyan/: برمالیدن
± ورموختی /w,r muxti/: به عهدهی
± وزردی /vaz,rdi/: زرد شده؛ خورشید طلوع کرد
± وسنی /w,sni/: هوو؛ همسر دیگر شوهر (یک زن)
± وگل رفتن /wagal roftan/: غلطیدن
± ولول کیدن /w,l w,l kidan/: برق زدن؛ درخشیدن
ن
± ناجور /năjur/: نادرست
± نبیره /n,bira/: فرزند نوه
± نخروش /n,xruš/: غذا و خورش؛ خورش با نان
± نخـ ـوله /n,xŏla/: زائد؛ تهمانده؛ زوائد مسالح ساختمانی (آجرهای شکستهی خرد)؛ هیزم جمع آوری شده از ذرههای کاه و پهن
± نخه /naxa/: آرایش؛ برداشتن مو از صورت بهوسیلهی نخ آرایش
± نرد /nard/: کنهی گوسفند
± نزدنه /nazdana/: نازدانه؛ لطیف، شکننده و زودرنج (در مورد انسان)
± نردوُ /nard,wo/: نوردبام؛ ابزاری برای بالا رفتن از بام
± نزه /n,zah/: منزّه؛ پاک از عیبو نقص؛ تازه و خوب
± نسر /nesar/: جای سرد؛ سردی
± نشت /našt/: پرجنب و جوش و کنجکاو؛ بازیگوش و خرابکار. (بیشتر در مورد کودکان به کار میرود)
± نشتی کیدن /našti kidan/: خرابکاری کردن؛ شیطنت کردن و به هم ریختن؛ در کار یا حوزهی غیر مرتبط وارد شدن و سرک کشیدن
± نشـ ـو /našŏw/: ناشسته؛ کثیف
± نعلجی /na,alaji/: ناعلاجی؛ ناچاری
± نقرمیی /n,qramayi/: گوشت فاسد شده؛ گوشت مانده
± نکره /nakara/: بیهنر؛ زشتکردار؛ زشتروی
± نکُّ نوک کیدن /nakk, nuk kidan/: بهانه آوردن برای انجام ندادن کاری؛ بصورت غیرصریح نه گفتن
باقی در ادامه مطلب . . .
م
± مار /măr/: مادر
± مافنگی /măfangi/: همهفنحریف
± مال /măl/: {مالُحال/măl-o hăl/}: چارپایان
± ماهر /măhr/: مار
± مای /măy/: مایه (چای پورمای /čăy purmăy/: چای پررنگ= پرمایه=غلیظ)
± مپق /mapaq/: فکر نکن؛ ناراحت نباش
± مترونه /m,t,rwana/: تراوش میکند (ترابیدن، تراویدن: چکیدن آب از کوزه و یا ظرفی شبیه آن)
± مجمعه /mojom,a/: سینی بزرگ از جنس روی که برای حمل ظرفهای غذا استفاده میشود
± مجیرک /m,jirk/: صدای ضعیف
± مچّل /maččal/: گیج؛ خل؛ ساده
± مچّل کیدن /maččal kidan/: سرکارگذاشتن؛ گیج کردن و به سخره گرفتن
± مچّـ ـول /mččŏl/: بسیار گیج
± مچّه /mačča/: مادّه (در مقابل نر)
± محمحی /mahmahi/: رشوه
± مخاو /maxăw/: خوابآلود
± مخمخا /mox moxă/: {مژمژا /možmožă/}: سرما سرما
باقی در ادامه مطلب . . .
سعید چابکی |
