چ

±      چارچشمی /čăr-č,šmi/: با چهار چشم؛ دقت کردن در دیدن؛ مراقب و ناظر دقیق بودن

±   چایدن /čăydan/: 1. چدن (فلز) ۲٫ ظرفی که در آن برخی مواد خوراکی مانند گوشت، آجیل‌جات و … را تف می دهند (سرخ می کنند).

±      چاقره /čăqara/: چاه بسار طویل (بلند) و غالبا متروک

±      چاینیک /čăynik/: ظرف گرم نگهدارنده‌ی چای؛ فلاسک

±      چپّو /čeppo/: چوپان

±      چپ‌چرقه /čap-č,rqa/: چشم کلاج؛ چشم تابدار

±      چخت /čoxt/: سقف

±      چخ‌چخ /čax-čax/: گپ‌زدن بسیار؛ یادآوری از گذشته و حال؛ گفت‌وگوی خودمانی. (چخ‌چخ کیدن: گپ زدن خودمانی)

±      چخـوی /čakŏy/: مقنّی؛ چاه کن. (چاه جوی)

±      چدیر /čadir/: چادر

±      چرَ /čara/: روبرو؛ مقابل

±   چر کیدن/kidan čor/: خیره شدن؛ متمرکز کردن حواس از جمله شنوایی بر یک جای یا نقطه به منظور پی بردن به آنچه که می‌گذرد

باقی در ادامه مطلب . . .

ادامه مطلب…