حرف ح

±      حپّاو /happăw/: بی‌اراده؛ بی‌نظم؛ نادان

±      حپّی شاو /happi-šăw/: صدای عطسه

±      حپکه /hapka/: مات و مبهوت؛ سکته

±      حپّلی‌حپاو /happ,li-hapăw/: بسیار بی‌اراده و بی‌نظم؛ بسیار نادان و نفهم

±      حتل /hatol/: خپل؛ چاغ و گرد

±      حج‌دو‌دو /haj-daw-daw/: نوعی سوسک که حرکات سریعی دارد

±      حجمت /hajamat/: حجامت؛ شیوه‌ی سنتی خارج کردن خون زاید از بدن

±      حجی‌ترسنی /haji-t,rsani/: تهدید نهایی؛ اولتیماتوم

±      حرّای /horrăy/: داد و فریاد

±      حرم‌حرج /harom-haraj/: تباه کردن مال یا هر چیز دیگر؛ اصراف کردن

±   حرم‌مرگ /harom-marg/: دعای مردن به مرگ حرام (گویه‌ای است که در موقعیت عصبانیت به حیواناتی که خللی در روند و نظم زندگی ایجاد کرده یا نافرمانی می کنند، گفته می‌شود)

±      حشه‌داو /haš,-dăw/: کسی که به تعهدات خود در بازی یا کار و … عمل نمی‌کند و همه چیز را انکار (حاشا) می‌کند

±      حصّه /hassa/: سهم

±      حصیل /hasil/: حاصل؛ دستاورد

±      حلوت /halavat/: آسایش، آرامش

±      حله‌لومبک /hal,lombak/: {هله‌لومبک /hal,lombak/}:  الاکلنگ

±      حلی کیدن /hali kidan/: فهماندن؛ تفهیم کردن. ]نک: د حلیدون اندختن /d, halidon andoxtan/= فهماندن[

±      حندونه /hand,wana/: هندوانه(میوه)

±      حنجلـ ـوق /hanj,lŏq/: نیشگون

±      حلیم دنیک /halim-danik/: نوعی غذای محلی (حلیم) که در ترکیب آن حبوبات پخته شده نقش زیادی دارند

±      حـ‌ ـووربه /hŏwraba/: فریاد و غریو قبل از حمله

±      حـ ـورت کیدن /hŏrt kidan/: سرکشیدن مایعات (خوردن غذاهای آبکب و مایع مثل سوپ)

±      حـ ـوکچه /hŏkča/: سکسکه

±      حـ ـول‌حـ ـول کیدن /hŏlŏl kidan/: سرفه کردن؛ سرفیدن (در اثر سرماخوردگی)

±      حولو /hawlu/: 1. حیاط منزل ۲٫ منزل، سرای

±      حوله /hawala/: حواله