ر

±      رخ /rax/: لباس؛ رخت

±      رخت /raxt/: 1. لباس ۲٫ گاو آهن

±      رز /raz/: بوته‌ی انگور (مو)

±      رزه /reza/: خرد؛ ذرّه؛ مقدار بسیار کم؛ ریز کردن و قطعه قطعه کردن چیزی (نُن رزه کیدن: قطعه قطعه کردن (ریزِ) نان)

±      رسمو /r,smo/: ریسمان؛ طناب

±      رشغن /r,šqan/: ریشخند؛ مسخره کردن

±   رشـ ـو وَه /r,šŏwa/: سپیده (ماده‌ای ترکیب یافته از مغز حرام گوسفند و سایر مواد که برای چرک‌زدایی از بدن در حمام کاربرد دارد)

±      رفوندن /rofundan/: فرو کردن

±      رواح /rewăh/: روباه

±      روبریی داین /rub,rayi/: روبراهی دادن

±      رـوح /rŏh/: 1. روح (روان) ۲٫ روی (فلز)

±      رودرویسی /rud,rwaysi/: رودربایستی

±      رو دره /ru dara/: آبرومند است؛ قابل ارایه است

±      روک /ruk/: رک؛ سخن و رفتار شفاف و بدون مصلحت اندیشی

±      ریژه /riža/: {روژه /ruža/؛ ریجه /rija/}: بند رخت؛ طناب باریک

±      ریک /rik/: فرجه‌ی دهان؛ لبخند مضحک و کنایی

±      ریکّشه وا کید /rik,kša wă kid/: مضحکانه و معنادار می خندد

±      ریکّته دبند /rikk,ta dab,nd/: نخند

±      ریی کیدن /rayi kidan/: راهی کردن؛ عازم کردن؛ فرستادن