«شهر نیشابور شهری است بزرگ كه در آن وفور نعمت و همهٔ وسایل هست. زيرا این شهر جایگاهی نيكو دارد. اين شهر پایتخت استان ماد است و در نزدیك آن معادن معروف فیروزه قرار دارد. اين جواهرات را در سایر نقاط ایران هم می‌توان يافت. اما فیروزه‌های این معادن از مرغوب‌ترین آن‌هاست. فيروزه را در جاهای خاص از زمین و نیز در بستر رودخانه‌ای كه از كوهی در پشت شهر سرچشمه می‌گیرد به دست می‌آورند. همهٔ اين شهرستان نیشابور بسیار پرجمعیت است و این محل جای بسیار خوش و مفرحی است برای زندگی. در اینجا استان ماد پایان می‌یابد و استان خراسان شروع می‌شود كه استانی است بسیار بزرگ.»
لارنس لُكهارت مي گويد : « در سراسر خراسان شهری در سلامت هوا و پهناوری و پرعمارتی و تجارت و کثرت مسافر به پای نیشابور نمی‌رسد.»
حرف ش
بهمن ۲۴م, ۱۳۸۸

ش

±      شاخ‌شنه /šăx-šana/: تهدید؛ ترساندن

±      شاخ کیدن /šăx kidan/: به هم زدن مواد سوختنی آتش با یک میله (مثلا اتش‌گاو)؛ برافروخته کردن آتش

±      شبوش /š,buš/: شپش

±      شبه /š,beh/: شبیه‌خوانی؛ تئاتر مذهبی واقعه‌ی کربلا و …

±      شپّات /šoppăt/: سیلی؛ کشیده

±      شپلق /šapalaq/: صدای برخورد ناگهانی چیزی به چیز دیگر

±      شتّاح /šattah/: کسی که به دیگران فرصتی برای ابراز عقیده و دفاع از حقوق خود را نمی‌دهد

±      شتُّ پُت کیدن /šatt-o pot kidan/: چاخان نمودن و پر ادعا سخن گفتن

±      شخ /šax/: راست؛ ایستاده

باقی در ادامه مطلب . . .

 


ادامه مطلب…

Popup By Puydi